Scenariusze wymiarowania
Ostatnia aktualizacja: 14.10.2026Wiele aplikacji QlikView zostało zaprojektowanych dla rozdzielczości ekranu powszechnych w czasie, gdy aplikacja powstawała po raz pierwszy — często 1024 na 768 lub 1280 na 1024 piksele. Te układy mogą wydawać się małe na nowoczesnych ekranach o wysokiej rozdzielczości. Skalowanie obszaru roboczego w górę w celu wypełnienia większego ekranu to jedna z najczęstszych modyfikacji podczas konwersji. Jednak skalowanie powyżej pierwotnych wymiarów może spowodować pojawienie się pasków przewijania, gdy element canvas przekroczy okno widoku przeglądarki. Kadrowanie obszaru roboczego oraz ograniczenia maksymalnego rozmiaru pomagają kontrolować wynik końcowy poprzez przycinanie lub ograniczanie obszaru roboczego do określonej rozdzielczości docelowej.
Poniższe scenariusze przedstawiają typowe konfiguracje rozmiaru dla trybu stałego obszaru roboczego. Użyj Mockup Studio, aby interaktywnie wyświetlić podgląd i dostosować te ustawienia przed uruchomieniem konwersji.
Standaryzacja wymiarów arkusza w aplikacji
Dokument QlikView często zawiera arkusze o różnych rozmiarach. Niektóre arkusze są zaprojektowane z myślą o szerokich monitorach, podczas gdy inne są węższe, aby pomieścić mniej obiektów. Domyślnie tryb stałego obszaru roboczego oblicza jednolity rozmiar obszaru roboczego na podstawie największego arkusza w dokumencie. Wszystkie arkusze otrzymują te same wymiary obszaru roboczego. Mniejsze arkusze wyświetlają dodatkową pustą przestrzeń przy prawej lub dolnej krawędzi, ale każdy arkusz ma taki sam rozmiar ogólny.
Jednolity rozmiar jest przydatny dla organizacji, które chcą spójnego układu we wszystkich arkuszach w przekonwertowanej aplikacji. Typowe przykłady obejmują aplikacje wyświetlane na monitorach zamontowanych na ścianie oraz środowiska, w których standardy korporacyjne wymagają jednolitych wymiarów arkusza.
Aby umożliwić niezależne dopasowywanie rozmiaru każdego arkusza na podstawie zawartości tego arkusza, włącz --perSheetCanvasSize. Każdy arkusz oblicza wymiary obszaru roboczego na podstawie własnych obiektów i obrazu tła, zamiast dziedziczyć największe wymiary ze wszystkich arkuszy. Ta opcja jest przydatna, gdy arkusze znacznie różnią się wielkością, a dodatkowa pusta przestrzeń rozpraszałaby uwagę. Rozmiar obszaru roboczego dla poszczególnych arkuszy i przycinanie obszaru roboczego wzajemnie się wykluczają. Rozmiar obszaru roboczego dla każdego arkusza wymaga --fixedSheetCanvas.
Rozszerzanie tła i proporcjonalne skalowanie obiektów
Gdy obraz tła QlikView wydaje się zbyt mały w danych wyjściowych Qlik Sense, zwiększ jednocześnie zarówno skalę obszaru roboczego, jak i skalę obiektu. Skala płótna kontroluje fizyczny rozmiar obrazu tła. Skala obiektu kontroluje rozmiar i położenie obiektów w obrębie płótna.
Przykład: Arkusz QlikView używa obrazu tła o wymiarach 1024 na 768 pikseli z wykresami rozmieszczonymi w oznaczonych etykietami obszarach. Przy domyślnej skali 1,4 obszar roboczy rozszerza się do 1434 na 1075 pikseli, a obiekty skalują się proporcjonalnie — zachowując wyrównanie względem tła. Aby dodatkowo rozszerzyć układ dla wyświetlacza o wysokiej rozdzielczości, ustaw zarówno skalę płótna, jak i skalę obiektów na 1.75. Płótno przyjmuje wymiary 1792 na 1344 piksele, a wszystkie obiekty pozostają prawidłowo rozmieszczone względem tła.
Dostosowywanie współczynnika skali
Domyślna skala 1,4 sprawdza się dobrze w większości zastosowań. Jeśli przekonwertowany układ wydaje się zbyt mały lub zbyt duży dla ekranu docelowego, zwiększ lub zmniejsz jednocześnie zarówno skalę płótna, jak i skalę obiektów.
Zawsze utrzymuj skalę płótna i skalę obiektu na tej samej wartości. Niedopasowane współczynniki skali powodują, że obiekty tracą wyrównanie względem obrazu tła.
Kierowanie na określone urządzenie lub rozmiar ekranu
Przycinanie obszaru roboczego wymusza dla wszystkich arkuszy dokładne wymiary w pikselach, odpowiadające urządzeniu docelowemu. Kadrowanie jest przydatne, gdy przekonwertowana aplikacja będzie wyświetlana głównie na określonym ekranie — pulpitach nawigacyjnych montowanych na ścianie, ekranach kiosków, telewizorach w salach konferencyjnych lub ustandaryzowanych laptopach firmowych.
Przykład: Organizacja używa monitorów o rozdzielczości 1920 na 1080 do operacyjnych pulpitów nawigacyjnych. Ustaw szerokość kadrowania na 1920 i wysokość kadrowania na 1080. Każdy arkusz jest przycinany dokładnie do 1920 na 1080 pikseli, zakotwiczony w lewym górnym rogu. Obiekty znajdujące się poza przyciętym obszarem wykraczają poza kontener i nie są widoczne przy domyślnej pozycji przewijania.
W Mockup Studio wybierz ustawienie wstępne ekranu (takie jak Monitor 1080p) i kliknij Dopasuj urządzenie, aby automatycznie uzupełnić wymiary kadrowania.
Ograniczanie rozmiaru płótna bez wymuszania dokładnych wymiarów
Ograniczenia maksymalnego rozmiaru ograniczają płótno bez wymuszania określonego rozmiaru. W przeciwieństwie do kadrowania ograniczenia maksymalne mają zastosowanie tylko wtedy, gdy naturalny obszar roboczy przekracza limit. Arkusze, które są już mniejsze niż wartość maksymalna, pozostają bez zmian.
Przykład: Ustaw maksymalną szerokość na 1920 i maksymalną wysokość na 1080. Arkusz, którego naturalny obszar roboczy ma wymiary 2400 na 1200 pikseli, zmniejsza się do 1920 na 1080 pikseli. Arkusz, którego naturalny obszar roboczy ma wymiary 1400 na 800 pikseli, zachowuje wymiary 1400 na 800 pikseli. To podejście jest przydatne, gdy aplikacja zawiera zarówno standardowe, jak i ponadwymiarowe arkusze i tylko arkusze ponadwymiarowe wymagają ograniczenia.
Usuwanie pustej przestrzeni z krawędzi
Arkusze QlikView czasami mają duże puste obszary po prawej stronie lub poniżej ostatniego obiektu. Ta pusta przestrzeń często występuje, gdy układ QlikView został zaprojektowany dla rozdzielczości monitora, która nie odpowiada już środowisku docelowemu. Zmniejszanie układu usuwa ten pusty obszar poprzez zmniejszenie szerokości lub wysokości kontenera układu o określoną liczbę kroków siatki.
Przykład: Arkusz ma około 10 kolumn siatki pustego miejsca przy prawej krawędzi, gdzie QlikView zarezerwował miejsce na panel, który został później usunięty. Ustaw shrink X na 10, aby zmniejszyć szerokość kontenera układu, przesuwając obiekty bliżej prawej krawędzi widocznego obszaru roboczego. Wymiary siatki pozostają takie same, ale kontener układu zajmuje mniejszą część siatki.
Łączenie ustawień dla docelowego wdrożenia
Wiele ustawień można połączyć w ramach jednej konwersji. Poniższy przykład przedstawia proces konwersji aplikacji QlikView z obrazami tła do wdrożenia na monitorach 1080p.
Wykonaj następujące czynności:
- Włącz Stały obszar roboczy arkusza w kroku Zaawansowane kreatora.
- Ustaw Skalę płótna na
1.5, aby powiększyć obrazy tła. - Ustaw Skalę obiektu na
1.5, aby skalować obiekty proporcjonalnie. - Ustaw Szerokość kadrowania na
1920i Wysokość kadrowania na1080, aby przyciąć każdy arkusz do docelowej rozdzielczości. - Otwórz Mockup Studio i wybierz ustawienie wstępne ekranu Monitor 1080p, aby zweryfikować wyrównanie.
- Przechodź między arkuszami, aby upewnić się, że obiekty i tła są prawidłowo wyrównane.
- Kliknij Zastosuj, aby przenieść ustawienia do kreatora, a następnie uruchom konwersję.
Inna częsta kombinacja: ustaw minimalną szerokość na 1920 i maksymalną szerokość na 2560, aby umożliwić arkuszom naturalne dopasowywanie rozmiaru w określonym zakresie. Arkusze węższe niż 1920 pikseli rozszerzają się do minimum, arkusze szersze niż 2560 pikseli zmniejszają się do maksimum, a arkusze o wymiarach pośrednich zachowują naturalne wymiary.