Struktura wyjściowa i nazewnictwo aplikacji

Ostatnia aktualizacja: 14.10.2026

QV2QS organizuje dane wyjściowe przetwarzania wsadowego w hierarchię katalogów oraz zapewnia elastyczne nazewnictwo aplikacji na potrzeby wdrożenia w Qlik Cloud. W tym temacie omówiono opcje układu katalogów, zalecenia dotyczące ustawień oraz szablony nazewnictwa.

Struktura danych wyjściowych

Domyślnie QV2QS odzwierciedla hierarchię katalogu źródłowego w katalogu głównym danych wyjściowych. Każdy projekt tworzy podfolder zawierający pliki wyjściowe kompilacji, raporty oraz dzienniki.

Zachowaj hierarchię (domyślnie)

<outputDir>/
  <RelativePath>/
    <ProjectName>/
      build/
      images/
      reports/
      logs/

Spłaszcz hierarchię (--batchFlatOutput)

<outputDir>/
  <ProjectName>/
    build/
    images/
    reports/
    logs/

Zachowanie hierarchii jest przydatne, gdy struktura folderów źródłowych odzwierciedla podział organizacyjny (według działu, regionu lub jednostki biznesowej), a dane wyjściowe powinny odzwierciedlać tę strukturę. Spłaszczenie hierarchii jest przydatne, gdy struktura folderów nie ma znaczenia lub gdy praca z płaską listą jest łatwiejsza na dalszych etapach.

Jeśli dwa projekty generują taką samą nazwę folderu wyjściowego (na przykład dwa projekty o nazwie Sales w różnych podkatalogach), QV2QS dołącza _2, _3 i kolejne liczby, aby uniknąć kolizji.

Ustawienia w trybie wsadowym

Wszystkie ustawienia konwersji są stosowane jednolicie do każdego projektu w partii. Nie ma mechanizmu nadpisywania na poziomie projektu. Stała skala płótna, skala obiektu, ograniczenia rozmiaru, wymiary przycięcia, zmniejszanie układu, obsługa tła oraz wszelkie inne ustawienia są stosowane identycznie do każdej aplikacji w danym przebiegu.

To jednolite zastosowanie ma istotną implikację praktyczną: grupuj ze sobą podobne aplikacje podczas uruchamiania konwersji wsadowych. Aplikacje, które mają podobne rozdzielczości ekranu, układy obrazów tła i rozmiary obiektów, dobrze sprawdzają się w jednej partii. W przypadku aplikacji o znacznie różniących się układach lub wzorcach projektowych korzystne jest zastosowanie osobnych przebiegów wsadowych z różnymi ustawieniami.

Zalecany przepływ pracy dla konwersji wsadowej:

1. Skopiuj wszystkie pliki źródłowe QVW i QVF do lokalnego folderu roboczego. Nie należy uruchamiać konwersji wsadowych w katalogach produkcyjnych ani na udziałach sieciowych.
2. Zidentyfikuj grupy aplikacji QlikView o podobnych cechach układu (rozdzielczość, obrazy tła, gęstość obiektów).
3. Wczytaj reprezentatywną aplikację z każdej grupy w trybie pojedynczego projektu.
4. Otwórz Mockup Studio i poeksperymentuj z ustawieniami stałego płótna, skalowania, kadrowania oraz ograniczeń rozmiaru, aż układ będzie zadowalający.
5. Zanotuj ustawienia, które dają najlepszy wynik dla tej grupy.
6. Przełącz się na tryb wsadowy, wskaż folder zawierający tę grupę i zastosuj te same ustawienia.
7. Powtórz dla każdej grupy aplikacji.

Takie podejście pozwala uniknąć powszechnego błędu polegającego na uruchamianiu dużej partii z ogólnymi ustawieniami, a następnie poświęcaniu czasu na późniejsze, ręczne dostosowywanie poszczególnych aplikacji. Kilka minut testowania w Mockup Studio na reprezentatywnej próbce może zaoszczędzić znacznego nakładu pracy przy dużej partii.

Nadawanie nazw aplikacjom w trybie wsadowym

Podczas wdrażania konwersji wsadowych do Qlik Cloud --qsAppName kontroluje sposób nadawania nazw każdej aplikacji:

• Nie określono — Każda aplikacja nosi nazwę projektu (<Name>).
• Zwykły tekst — Wartość jest używana jako prefiks: <prefix> - <Name>.
• Szablon z symbolami zastępczymi — Wartość jest traktowana jako ciąg formatujący.

W ciągach szablonów dostępne są następujące symbole zastępcze.

Na przykład --qsAppName "Migrated {name} ({rel})" generuje nazwy aplikacji, takie jak Migrated Sales (region1/finance).

Dowiedz się więcej

• Wykonanie równoległe
• Raportowanie wsadowe
• Dokumentacja argumentów