Konfigurowanie połączeń analitycznych w produkcie Qlik Sense Desktop

Połączenia analityczne umożliwiają integrowanie analizy zewnętrznej z rozwiązaniem Business Discovery. Połączenie analityczne rozszerza wyrażenia, które mogą być używane w skryptach ładowania i wykresach, poprzez wywołanie zewnętrznego silnika obliczeń (gdy ta operacja jest wykonywana, silnik obliczeń działa jako rozszerzenie po stronie serwera (SSE)). Można na przykład utworzyć połączenie analityczne do języka R i użyć wyrażeń statystycznych podczas ładowania danych.

W przypadku Qlik Sense Desktop konfigurację należy zdefiniować w pliku Settings.ini.

Wykonaj następujące czynności:

  1. Otwórz plik Settings.ini.

    W przypadku programu Qlik Sense Desktop znajduje się on w folderze C:/Użytkownicy/<identyfikator użytkownika>/Dokumenty/Qlik/Sense/ albo w folderze C:/Użytkownicy/AppData/Local/Programs/Qlik/Sense/Engine.

    W przypadku programu Qlik Sense znajduje się w folderze: C:/ProgramData/Qlik/Sense/Engine/.

  2. Dodaj poniższą konfigurację (zwróć uwagę na pusty wiersz na końcu):

    [Settings 7]
    SSEPlugin=<PluginConfig>[;<PluginConfig>...]
     
  3. Gdzie <PluginConfig> jest rozdzielaną przecinkami listą elementów konfiguracyjnych, które zawierają:

    <EngineName>,<Address>[,<PathToCertFile>,<RequestTimeout>,<ReconnectTimeout>]

Uwaga: Po dodaniu nowych połączeń albo zmianie istniejących połączeń konieczny jest restart programu Qlik Sense Desktop, co spowoduje, że zmiany zaczną obowiązywać.
Uwaga: Serwer dodatków rozszerzeń po stronie serwera (SSE) musi być uruchomiony przed uruchomieniem programu Qlik Sense, ponieważ w przeciwnym wypadku połączenie nie zostanie nawiązane.

Repozytoria open source Qlik rozszerzeń po stronie serwera

Następujące dwa repozytoria Qlik rozszerzeń po stronie serwera są typu open source:

  • https://github.com/qlik-oss/server-side-extension

    Zawiera protokół SSE, dokumentację ogólną oraz przykłady napisane w językach Python i C++.

  • https://github.com/qlik-oss/sse-r-plugin

    Zawiera wtyczkę R napisaną w języku C# — tylko kod źródłowy. Zanim wtyczka zostanie użyta, należy ją utworzyć.

Opis elementów

<EngineName>: mapowanie/alias do wtyczki, który będzie używany z wyrażeń w aplikacji korzystających z funkcji wtyczki — na przykład SSEPython dla wtyczki Python.

<Address>: rozdzielana dwukropkami lista z dwoma elementami, a także

  • <Host>: nazwa DNS (lub adres IP) wtyczki.
  • <Port>: port, na którym nasłuchuje wtyczka — zwykle jest to 50051.

<PathToCertFile>: ścieżka w systemie plików do folderu zawierającego certyfikaty klienta wymagane do zapewnienia bezpiecznej komunikacji z wtyczką. Opcjonalne. W przypadku pominięcia zostanie wywołana komunikacja niezabezpieczona. Ta ścieżka wskazuje tylko na folder, w którym znajdują się certyfikaty. Należy sprawdzić, czy certyfikaty są rzeczywiście kopiowane do tego folderu. Trzy pliki certyfikatów muszą mieć następujące nazwy: root_cert.pem, sse_client_cert.pem, sse_client_key.pem. Dozwolone jest tylko uwierzytelnianie wzajemne (uwierzytelnianie serwera i klienta).

<RequestTimeout>: wartość całkowita (liczba sekund). Opcjonalne. Wartość domyślna to 0 (czas nieskończony). Limit czasu trwania komunikatu.

<ReconnectTimeout>: wartość całkowita (liczba sekund). Opcjonalne. Wartość domyślna to 20 (w sekundach). Czas, zanim klient podejmie próbę ponownego połączenia z wtyczką po utracie połączenia z wtyczką.

Examples:  

  • Przykład, gdy zdefiniowany jest jeden serwer wtyczek SSE: SSEPlugin=SSEPython,localhost:50051
  • Przykład, gdy zdefiniowane są dwa serwery wtyczek SSE: SSEPlugin=SSEPython,localhost:50051;R,localhost:50053
  • Przykład, gdy jeden serwer wtyczek SSE jest zdefiniowany bez ustawionych limitów czasu: SSEPlugin=SSEPython,localhost:50051,,0,20