Tworzenie i edytowanie wizualizacji

Wizualizacje są tworzone z predefiniowanych wykresów, pól lub obiektów niestandardowych. Wizualizacje dodane do arkusza można edytować i precyzować. Aby możliwe było dodawanie lub edytowanie wizualizacji, należy aktywować tryb @Edytuj.

Tworzenie wizualizacji

W celu tworzenia wizualizacji należy przeciągnąć wybrany typ wizualizacji na arkusz z panelu zasobów, a następnie skonfigurować ustawienia jej właściwości. Instrukcje tworzenia konkretnych rodzajów wizualizacji zawierają sekcje poświęcone różnym rodzajom w temacie Wizualizacje.

Qlik Sense oferuje dwie metody tworzenia wizualizacji z asystą. Możesz użyć porady dot. wniosków, aby pozwolić Qlik Sense na wygenerowanie selekcji wizualizacji poprzez przeanalizowanie Twoich danych. Następnie możesz dodać te wizualizacje do Twoich arkuszy. Więcej informacji można znaleźć w temacie Tworzenie wizualizacji z posiadanych danych za pomocą porady dot. wniosków. Możesz również tworzyć wizualizacje, korzystając z sugestii dotyczących wykresów, poprzez przeciągnięcie pola na arkusz z panelu zasobów, a następnie przeciągnięcie dodatkowych pól, które mają znaleźć się w wizualizacji, na pierwsze pole. Następnie Qlik Sense utworzy sugerowaną wizualizację na podstawie pól wybranych dla tej wizualizacji. Więcej informacji zawiera temat Tworzenie wizualizacji w oparciu o sugestie dotyczące wykresu.

Wizualizacje można dodawać, kopiując je. Jest to użyteczne, jeśli wymagane jest użycie ustawień istniejącej wizualizacji w wizualizacji innego rodzaju. Więcej informacji zawiera temat Kopiowanie wizualizacji z istniejącej wizualizacji.

Obiekty niestandardowe są dodawane w podobny sposób. Aby rozpocząć tworzenie wizualizacji, należy przeciągnąć rozszerzenie lub widget wizualizacji na arkusz.

Więcej informacji zawiera temat Tworzenie wizualizacji z użyciem obiektu niestandardowego.

Wymiary określają sposób grupowania danych w wizualizacji — na przykład według łącznej sprzedaży na kraj albo według liczby produktów na dostawcę. Więcej informacji zawiera temat Wymiary.

Miary są obliczeniami używanymi w wizualizacjach. Zwykle są reprezentowane na osi Y wykresu słupkowego albo w kolumnie tabeli. Miary są tworzone na podstawie wyrażenia złożonego z funkcji agregacji, takich jak Sum lub Max, które są połączone z co najmniej jednym polem. Więcej informacji zawiera temat Miary.

Wykonaj następujące czynności:

  1. Przeciągnij wizualizację z panelu zasobów na arkusz albo kliknij dwukrotnie wizualizację.
  2. Dodaj wymiary i miary do wizualizacji.

    Wymiary i miary można dodawać za pomocą przycisków w wizualizacji. Lub można przeciągnąć pole z karty Pola panelu zasobów, a następnie wybrać, że to pole będzie używane jako wymiar lub miara. Liczba wymaganych wymiarów i miar jest zależna od wybranej wizualizacji.

  3. Dostosuj sposób prezentacji — na przykład porządek sortowania, kolory lub etykiety.

    Więcej informacji zawiera temat Zmiana wyglądu wizualizacji.

Edytowanie wizualizacji

Po utworzeniu wizualizacji może pojawić się potrzeba wprowadzenia korekt w celu poprawy sposobu, w jaki wizualizacja dostarcza użytkownikom informacji. Można na przykład zmienić używane dane albo dostosować wygląd wizualizacji. Można dodać wymiary lub miary i tym samym nadać informacjom głębię i znaczenie, lub usunąć niektóre z nich w celu poprawy czytelności i uporządkowania wizualizacji.

Dane w wizualizacji mogą być zmieniane. Można na przykład skorygować niepoprawny wymiar lub błędną miarę, odłączyć miarę od miary głównej, co pozwoli na modyfikowanie jej bez zmiany miary głównej. Więcej informacji zawiera temat Zmiana danych wizualizacji.

Wygląd wizualizacji można modyfikować, aby poprawić jej funkcjonalność i zapewnić lepsze zrozumienie informacji. Istnieje szereg różnych sposobów dostosowywania wyglądu wizualizacji:

  • Kolory: kolorowanie to jeden z najlepszych sposobów wyróżniania wartości w wizualizacjach. Qlik Sense udostępnia szereg różnych opcji kolorowania.

    Można na przykład przypisać konkretne kolory do odrębnych wartości w wymiarze głównym, aby zapewnić użycie tych samych kolorów dla tych wartości we wszystkich wizualizacjach.

    Więcej informacji zawiera temat Kolorowanie wizualizacji.

  • Sortowanie: sortowanie wymiarów i miar ułatwia prezentowanie zawartości w sposób logiczny i zrozumiały.

    Więcej informacji zawiera temat Zmiana sposobu sortowania wizualizacji.

  • Tytuły i etykiety: tytuły i etykiety mogą być zmieniane w celu zapewnienia przejrzystości i przekazania szczegółowych informacji.

    Na przykład na wykresie kołowym przedstawiającym sprzedaż z podziałem według regionów można dodać wyrażenie udostępniające sprzedaż łączną.

    Więcej informacji zawiera temat Zmiana wyglądu wizualizacji.

  • Prezentacja: różne wizualizacje oferują różne opcje, które można wybierać w taki sposób, aby udoskonalić wyświetlanie danych.

    Można na przykład ustawić słupki na wykresie słupkowym jako pogrupowane lub piętrowo, a także w poziomie albo w pionie.

    Więcej informacji zawiera temat Zmiana wyglądu wizualizacji.

Wizualizację można przekształcić w wizualizację innego typu i zachować wprowadzone ustawienia. Więcej informacji zawiera temat Przekształcanie istniejącej wizualizacji na inny rodzaj wizualizacji.

Właściwości wizualizacji należy edytować w panelu właściwości.

Wykonaj następujące czynności:

  1. Kliknij @Edytuj na pasku narzędzi.

    Panel właściwości dla arkusza zostanie otwarty po prawej stronie. (Jeśli jest ukryty, kliknij h w prawym dolnym rogu.)

  2. Kliknij wizualizację do edycji.

    Panel właściwości przedstawia teraz właściwości wizualizacji.

  3. Wprowadź zmiany w panelu właściwości.
  4. Kliknij @ Gotowe na pasku narzędzi.

Najlepsze praktyki w zakresie projektowania wizualizacji

Zaprowadzanie porządku w aplikacjach

Przeładowanie aplikacji informacjami utrudnia znalezienie ważnych rzeczy. Współczesne interfejsy użytkownika odznaczają się większą przejrzystością, prostotą i bardziej płaską strukturą. Uproszczone wzornictwo subtelnie naprowadza użytkownika i pozwala mu się skupić.

Mniej oznacza więcej

Użytkownicy często próbują wprowadzić jak najwięcej informacji do aplikacji. Wykresy liniowe z kilkoma miarami mogą być mylące i trudne do interpretowania. Aby temu zaradzić, należy utworzyć kilka mniejszych wizualizacji i rozmieścić informacje na stronie. Takie rozwiązanie ułatwia też użytkownikowi porównywanie wizualizacji obok siebie. Można również korzystać z alternatywnych wymiarów i miar, które pozwolą użytkownikowi szybko przełączać miary bez przytłaczania wizualizacji nadmiarem informacji. Więcej informacji zawiera temat Zmiana danych wizualizacji.

Estetykę i funkcjonalność aplikacji można poprawić na różne sposoby. W zależności od odbiorcy docelowego i rodzaju wyróżnianych danych sposób zaprojektowania wizualizacji może istotnie wpływać na interpretację danych.

Ułatwienia dostępu do kolorów

W przypadku osób z zaburzeniami widzenia kolorów gama stosowanych kolorów musi być węższa. Takie osoby mogą interpretować wizualizację niezgodnie z oczekiwaniami.

Dla niektórych ludzi kolory czerwony i zielony są widoczne jako żółty i brązowy. Jest to najczęstsza forma zaburzenia rozpoznawania barw. Warto o tym wspomnieć, ponieważ kolor czerwony często jest wykorzystywany w wizualizacjach danych — szczególnie w finansach — do przekazywania informacji negatywnych.

Oznaczenie wskaźnika KPI kolorem czerwonym lub zielonym może być zatem dezorientujące. Aby wizualizacje były bardziej czytelne dla wspomnianych osób, można jako wskaźników użyć kształtów z kolorami. Na przykład można użyć czerwonego pustego okręgu w celu oznaczenia wartości negatywnych, zielonego wypełnionego okręgu w celu oznaczenia wartości pozytywnych i dodać trójkąt jako znak ostrzegawczy, który pojawia się tylko w przypadku, gdy status wskaźnika KPI jest na nieakceptowalnym poziomie.

Linie, słupki i wycinki kół mogą być trudne do rozróżnienia dla osób nierozróżniających kolorów.

Więcej informacji zawiera temat Zmiana wyglądu wizualizacji.

Rozmieszczenie filtrów i ikon

Filtry i ikony stanowią kluczową część wizualizacji danych, ale ich właściwe rozmieszczenie i sortowanie może być trudne. Bazując na kilku ugruntowanych zasadach projektowania, często można przewidzieć miejsce, od którego użytkownik zacznie czytać tekst.

Umiejscowienie po lewej stronie

Kilka popularnych witryn internetowych wykorzystuje filtry i kafelki nawigacyjne znajdujące się po lewej stronie. Jest to związane z tym, że w wielu językach tekst jest czytany od lewej do prawej. Dlatego użytkownicy tych języków najczęściej spoglądają na lewy stronę ekranu. Użytkownicy, którzy przeglądają zawartość, przeważnie patrzą na lewą stronę ekranu. Im dalej w prawo przesunięte są obiekty, tym rzadziej będą na nie spoglądać użytkownicy. Jeśli wszystkie filtry i ikony są ułożone w stosie pionowym po lewej stronie, mają równą wagę.

Z kolei w przypadku języków czytanych od prawej do lewej obowiązuje odwrotna orientacja ekranu. Należy o tym pamiętać, jeśli tworzone aplikacje będą tłumaczone na te języki.

Umiejscowienie u góry

Innym często stosowanym rozwiązaniem jest umieszczenie ikon i filtrów wzdłuż górnej krawędzi aplikacji. W takim przypadku filtry i ikony nie znajdują się po lewej stronie, dzięki czemu pozostaje więcej miejsca na większe wizualizacje z rozbudowanymi strukturami menu. Gdy filtry i ikony znajdują się nad wizualizacją, są traktowane jako obiekty odseparowane od zawartości znajdującej się poniżej. Dzięki temu odbiorca wie, że najważniejsze są filtry lub ikony. Jeśli wszystkie filtry i ikony znajdują się u góry i są rozmieszczone obok siebie, wówczas odbiorca przypisuje największe znaczenie obiektowi, który znajduje się skrajnie po lewej.

Więcej informacji zawiera temat Porządkowanie aplikacji za pomocą arkuszy.

Hierarchia informacji

Czasami wymagane jest, aby czytelnik traktował niektóre wizualizacje jako ważniejsze od innych. W celu zaprezentowania hierarchii informacji wystarczy skorzystać z kilku kluczowych sprawdzonych praktyk projektowych. Można na przykład użyć różnych rozmiarów, aby wyróżnić niektóre wizualizacje. Informacja o większym rozmiarze jest traktowana jako ważniejsza, a zwiększając rozmiar czcionki lub wykresu, można wskazać odbiorcy przekaz, z którym powinien zapoznać się najpierw.

Umiejscowienie na stronie również odgrywa istotną rolę w tworzeniu hierarchii informacji. Informacje u góry strony są odbierane jako ważniejsze niż widoczne u dołu, ponieważ odbiorca zapoznaje się z nimi na początku. Informacje na pierwszej stronie są traktowane jako ważniejsze niż informacje na ostatniej stronie.

Dodawanie kontekstu do wskaźników KPI

Wskaźniki KPI to idealne rozwiązanie do komunikowania ważnych idei w aplikacji. Wartości wskaźników KPI nie udostępniają jednak żadnego kontekstu dotyczącego liczb ani obliczeń w tle. Zielona lampka obok wskaźnika KPI nie informuje odbiorcy o tym, czy cel został osiągnięty z trudnością, czy z dużym zapasem.

Aby osadzić wskaźniki KPI w odpowiednim kontekście, należy podać mniejszą czcionką dodatkowe informacje obok wartości danego wskaźnika. Można na przykład porównać bieżącą wartość wskaźnika KPI z jego wartością za poprzedni rok. W celu przekazania informacji o bieżącym trendzie można także dodać niewielki wykres słupkowy bez osi i wartości.

Więcej informacji zawiera temat Właściwości wskaźnika KPI.

Unikaj pułapek wizualizacji danych

Żeby wizualizacja danych przynosiła maksymalne korzyści, trzeba wystrzegać się typowych błędów projektowych. Oto najczęstsze źródła błędów:

Nadużywanie kolorów

Nie przesadzaj z kolorami. Pamiętaj, że użycie niewłaściwego koloru w nieodpowiednim miejscu może wręcz przeszkadzać zamiast pomagać. Dodatkowo ten sam kolor może mieć różne znaczenia w różnych częściach świata.

Nieprawidłowe stosowanie wykresów kołowych

Unikaj porównywania dwóch wykresów kołowych jeden obok drugiego. Uważaj, by nie wciskać zbyt wielu informacji do jednego wykresu.

Bałagan wizualny

Nadmiar informacji jest wrogiem czytelności. Używaj maksymalnie dziewięciu wskaźników KPI i usuwaj wszelkie zbędne elementy wizualne.

Przewaga formy nad treścią

W przypadku wizualizacji piękna niekonieczne oznacza skuteczna. Pamiętaj, by zawsze kierować się sprawdzonymi praktykami projektowymi.

Zła jakość danych

Wszelkie problemy z danymi trzeba zauważyć i skorygować przed rozpoczęciem prezentacji. Nie pozwól, by Twoja wizualizacja była oceniana na podstawie złej jakości danych.