Praca ze zmiennymi w edytorze ładowania danych

Zmienna w aplikacji Qlik Sense to kontener, w którym przechowywana jest wartość statyczna lub obliczenie, na przykład wartość liczbowa lub alfanumeryczna. W przypadku użycia tej zmiennej w aplikacji, wszelkie dokonywane w niej zmiany zostaną zastosowane wszędzie tam, gdzie jest ona używana. Zmienne można definiować z użyciem podglądu zmiennych albo w skrypcie przy użyciu edytora ładowania danych. Do ustawiania wartości zmiennej służą instrukcje Let i Set w skrypcie ładowania danych.

Porada: Praca ze zmiennymi aplikacji Qlik Sense możliwa jest również z podglądu zmiennych podczas edycji arkusza. Korzystanie ze zmiennych w wyrażeniach

Przegląd

Jeśli pierwszy znak wartości zmiennej będzie znakiem równości „=”, aplikacja Qlik Sense podejmie próbę obliczenia formuły (wyrażenia Qlik Sense) i wyświetlenia lub zwrócenia wyniku takiego obliczenia zamiast samej treści formuły.

W chwili użycia nazwa zmiennej jest zastępowana jej wartością. Zmiennych można używać w skrypcie na potrzeby rozszerzenia przez znak dolara i różnych instrukcji sterowania. Jest to szczególnie przydatne, gdy w wielu miejscach skryptu powtarza się ten sam ciąg znaków (np. ścieżka).

Niektóre specjalne zmienne systemowe są ustawiane przez aplikację Qlik Sense przy rozpoczęciu wykonywania skryptu niezależnie od ich wcześniejszych wartości.

Definiowanie zmiennej

Do definiowania zmiennej służy następująca składnia:

set variablename = string

lub

let variable = expression

. Polecenie Set powoduje przypisanie zmiennej wartości tekstowej podanej na prawo od znaku równości, natomiast polecenie Let powoduje obliczenie wartości wyrażenia.

W nazwach zmiennych rozróżniana jest wielkość liter.

Uwaga: Nie zaleca się nadawania zmiennej nazwy takiej samej, jaką ma pole lub funkcja w programie Qlik Sense.

Examples:  

W parametrze set HidePrefix = $ ; // jako wartość zmiennej zostanie ustawiony znak „$”.

let vToday = Num(Today()); // zwraca numer seryjny odpowiadający dzisiejszej dacie.

Usuwanie zmiennej

Po usunięciu zmiennej ze skryptu i przeładowaniu danych zmienna pozostanie w skrypcie. Jeśli wymagane jest całkowite usunięcie zmiennej z aplikacji, należy również usunąć tę zmienną z podglądu zmiennych.

Więcej informacji zawiera temat Usuwanie zmiennej.

Ładowanie wartości zmiennej jako wartości pola

Jeśli chcesz załadować wartość zmiennej jako wartość pola w instrukcji LOAD , a wynik rozszerzenia przez znak dolara jest tekstem, a nie jest liczbą ani wyrażeniem, wówczas wymagane jest umieszczenie rozwiniętej zmiennej w pojedynczych cudzysłowach.

Example:  

W tym przykładzie do tabeli ładowana jest zmienna systemowa zawierająca listę błędów skryptu. Można zauważyć, że rozszerzenie zmiennej ScriptErrorCount w klauzuli If nie wymaga cudzysłowów, a rozszerzenie zmiennej ScriptErrorList wymaga cudzysłowów.

IF $(ScriptErrorCount) >= 1 THEN
LOAD '$(ScriptErrorList)' AS Error AutoGenerate 1; END IF

Obliczanie zmiennej

Istnieje kilka sposobów używania zmiennych z obliczonymi wartościami w aplikacji Qlik Sense, a wynik zależy od sposobu ich określenia oraz wywoływania w wyrażeniu.

W tym przykładzie ładujemy dane wbudowane:

LOAD * INLINE [ Dim, Sales A, 150 A, 200 B, 240 B, 230 C, 410 C, 330 ];

Zdefiniujmy dwie zmienne:

Let vSales = 'Sum(Sales)' ;
Let vSales2 = '=Sum(Sales)' ;

W drugiej zmiennej dodajemy znak równości przed wyrażeniem. Spowoduje to obliczenie zmiennej przed jej rozwinięciem i ocenę wyrażenia.

W przypadku użycia zmiennej vSales w niezmienionej postaci, na przykład w mierze, wynikiem będzie ciąg Sum(Sales), co oznacza, że obliczenie nie jest wykonywane.

W przypadku dodania rozszerzenia przez znak dolara i wywołania $(vSales) w wyrażeniu, zmienna zostaje rozwinięta i wyświetlana jest suma Sales.

Z kolei po wywołaniu $(vSales2) zmienna będzie obliczona przed rozwinięciem. Oznacza to, że wyświetlony wynik jest sumą całkowitą Sales. Różnica między użyciem =$(vSales) i =$(vSales2) jako wyrażeń miary jest widoczna w tym wykresie ukazującym wyniki.

Wyniki
Dim $(vSales) $(vSales2)
A 350 1560
B 470 1560
C 740 1560

Jak widać, $(vSales) daje w wyniku sumę częściową dotyczącą wartości wymiaru, natomiast $(vSales2) — sumę całkowitą.