Czym jest notacja Backus-Naur?

Składnia wiersza poleceń aplikacji Qlik Sense i składnia skryptu są opisywane w notacji określanej jako notacja Backus-Naur, zwanej również kodem BNF.

W poniższej tabeli zamieszczono listę symboli używanych w kodzie BNF wraz z opisem ich interpretacji:

| Alternatywa logiczna OR: można użyć jednego lub drugiego z symboli rozdzielonych tym znakiem.
( ) Nawiasy definiujące pierwszeństwo: używane do określania struktury składni BNF.
[ ] Nawiasy kwadratowe: elementy w takich nawiasach są opcjonalne.
{ } Nawiasy klamrowe: elementy w takich nawiasach mogą być powtarzane dowolną liczbę razy, w tym zero.
Symbol Nieterminalna kategoria składniowa: symbol może się dzielić na inne symbole. Na przykład połączenia powyższych, inne symbole nieterminalne, ciągi tekstowe itp.
::= Wskazuje początek bloku definiującego symbol.
LOAD Symbol terminalny w postaci ciągu znaków. Należy go bez zmian umieścić w skrypcie.

Wszystkie symbole terminalne są zapisywane czcionką bold face. Na przykład znak „(” należy interpretować jako nawias określający pierwszeństwo, natomiast znak „(” jako znak wpisywany bezpośrednio w skrypcie.

Example:  

Opis instrukcji alias wygląda następująco:

alias fieldname as aliasname { , fieldname as aliasname}

Zapis należy interpretować tak: ciąg znaków „alias”, potem dowolna nazwa pola, potem ciąg znaków „as”, a potem dowolny alias. Można podać dowolną liczbę dodatkowych kombinacji wartości „fieldname as alias”, rozdzielając je przecinkami.

Następujące instrukcje są poprawne:

alias a as first;

alias a as first, b as second;

alias a as first, b as second, c as third;

Następujące instrukcje nie są poprawne:

alias a as first b as second;

alias a as first { , b as second };