# Include

Zmienna Include/Must\_Include określa skrypt, który zawiera tekst, jaki powinien zostać umieszczony w skrypcie i oceniony jako kod skryptu. Nie służy do dodawania danych. Można przechowywać części kodu skryptu w oddzielnym pliku tekstowym i używać ich wielokrotnie w wielu aplikacjach. Jest to zmienna definiowana przez użytkownika.

Składnia:

$(Include=filename)

$(Include=script ID)

$(Must\_Include=filename)

$(Must\_Include=script ID)

Istnieją dwie wersje zmiennej:

* Include nie generuje błędu, jeśli nie można znaleźć skryptu; nie pojawia się żadna informacja o niepowodzeniu.
* Must\_Include generuje błąd, jeśli nie można znaleźć skryptu.

Jeśli podczas pracy z plikami ścieżka nie zostanie określona, nazwa pliku będzie określana względem katalogu roboczego aplikacji Qlik Sense. Można również określić bezwzględną ścieżkę do pliku albo ścieżkę do połączenia do folderu lib://. Nie umieszczaj znaku spacji przed znakiem równości ani po nim. W przypadku pracy z innymi skryptami można określić skrypt, dodając identyfikator skryptu do script://.

InformacjaKonstrukcja set Include =filename nie ma zastosowania.

Przykłady:

$(Include=abc.txt);

$(Include=script://a01b2c34-5de6-789f-g0hi-1j2k3l45m6n7);

$(Must\_Include=lib://DataFiles/abc.txt);

## Uprawnienia do wstawiania skryptów

Wiele formatów skryptów można wstawić do skryptów. Formaty QVF i QVS są zalecane i oferują graficzny interfejs użytkownika do automatycznego generowania składni instrukcji Include.

W zależności od formatu wstawianego skryptu, wymagane są różne poziomy uprawnień dla wstawianego skryptu. Te uprawnienia mogą być wymagane do korzystania z graficznego interfejsu do wstawiania skryptów, ponownego ładowania skryptów lub obu tych czynności.

Uprawnienia przestrzeni dla wstawionych skryptów

| Format wstawionego skryptu | Wymagana rola w przestrzeni zawierającej wstawiony skrypt |
| --- | --- |
| QVF (autonomiczny zasób skryptu) | <ul><li><p>Przestrzeń udostępniona: <span>Może edytować</span>, <span>Może edytować dane w aplikacjach</span>, <span>Może zarządzać</span> lub <span>Właściciel</span></p></li><li><p>Przestrzeń zarządzana: <span>Może obsługiwać</span>, <span>Może zarządzać</span> lub <span>Właściciel</span></p></li></ul> |
| QVS lub inny format tekstowy | <ul><li><p>Przestrzeń udostępniona: <span>Może korzystać z danych</span>, <span>Może edytować</span>, <span>Może edytować dane w aplikacjach</span>, <span>Może zarządzać</span> lub <span>Właściciel</span></p></li><li><p>Przestrzeń zarządzana: <span>Może korzystać z danych</span>, <span>Może obsługiwać</span>, <span>Może zarządzać</span> lub <span>Właściciel</span></p></li></ul> |

## Ograniczenia

### Ograniczona kompatybilność między systemami w przypadku plików zakodowanych w UTF-8 w systemie Windows i Linux.

Używanie kodowania UTF-8 z BOM (Byte Order Mark) jest opcjonalne. BOM może kolidować podczas używania UTF-8 w oprogramowaniu, które nie oczekuje bajtów innych niż ASCII na początku pliku, ale mogłoby obsłużyć strumień tekstowy bez BOM.

* Systemy Windows używają BOM w UTF-8 do identyfikacji, że plik jest zakodowany w UTF-8, pomimo tego, że kolejność bajtów jest jednoznaczna.

* Systemy Unix i Linux używają UTF-8 do Unicode, ale nie używają BOM, ponieważ koliduje to ze składnią plików poleceń.

Ma to pewne konsekwencje dla Qlik Sense.

* W systemie Windows każdy plik rozpoczynający się od BOM kodowania UTF-8 jest uważany za plik skryptu w formacie UTF-8. W przeciwnym razie zakłada się kodowanie ANSI.

* W systemie Linux domyślną systemową 8-bitową stroną kodową jest UTF-8. Dlatego UTF-8 działa, chociaż nie zawiera BOM.

W rezultacie nie można zagwarantować przenośności. Nie zawsze jest możliwe utworzenie w systemie Windows pliku, który można zinterpretować w systemie Linux i odwrotnie. Nie ma wzajemnej kompatybilności między tymi dwoma systemami w zakresie plików zakodowanych w UTF-8 ze względu na różną obsługę BOM.

Więcej informacji można znaleźć w artykule [BOM (informatyka)](https://en.wikipedia.org/wiki/Byte_order_mark)

## Wstawianie kodu QVS z przestrzeni w Analityka Qlik Cloud

W Analityka Qlik Cloud podczas ładowania danych z pliku danych w skrypcie ładowania można użyć instrukcji LOAD lub wstawić kod QVS. W obu przypadkach hierarchiczne struktury folderów przestrzeni można przywoływać w instrukcji skryptu. Przestrzegaj zasad używania [prawidłowych ścieżek folderów przestrzeni](https://help.qlik.com/pl-PL/cloud-services/Subsystems/Hub/Content/Sense_Hub/Spaces/manage-data-files-spaces.htm#PathRules). Ponadto plik oraz wszystkie foldery, do których się odwołuje, muszą już istnieć w określonej lokalizacji. W przeciwnym razie przeładowanie nie powiedzie się.

Przykład: Odwołanie do pliku QVS na ścieżce najwyższego poziomu w przestrzeni

W tym przykładzie plik test.qvs jest przywoływany w skrypcie ładowania. Plik znajduje się w przestrzeni TeamSharedSpace. Plik nie znajduje się w żadnym konkretnym folderze, tylko na ścieżce najwyższego poziomu w przestrzeni.

```
$(Must_Include=lib://TeamSharedSpace:DataFiles/test.qvs)
```

Przykład: Odwołanie do pliku QVS w konkretnej ścieżce folderów w przestrzeni

W tym przykładzie plik test.qvs jest przywoływany w skrypcie ładowania. Plik znajduje się w folderze SalesData w przestrzeni TeamSharedSpace.

```
$(Must_Include=lib://TeamSharedSpace:DataFiles/SalesData/test.qvs)
```

Więcej informacji na temat odwoływania się do struktury folderów w przestrzeni w skryptach ładowania zawiera temat [Odwoływanie się do struktury folderów w rozwoju aplikacji i skryptów](https://help.qlik.com/pl-PL/cloud-services/Subsystems/Hub/Content/Sense_Hub/Spaces/manage-data-files-spaces.htm#FolderStructureRefExamples).